Autobusy zasilane prądem elektryczną zyskują uznanie w licznych metropoliach, gdzie władze dążą do ulepszenia standardu atmosfery. Bryki te nie emitują gazów wydechowych w lokalizacji użytkowania, dzięki czemu ulice stają się mniej hałaśliwe, a piesi doznają mniejszy niedogodność związany z hałasem motorów spalinowych. Szoferzy doceniają płynność jazdy i brak wibracji, które współistnieją konwencjonalnym mechanizmom.
Ładowanie akumulatorów przebiega przeważnie w porze nocnej, gdy popyt na energię w sieci elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre bazy wyposażone są w panele słoneczne, które wspierają proces napełniania rezerwy energii. Inne rozwiązania zakładają ładowanie szybkie na stacjach końcowych, gdzie autobus uzupełnia moc w okresie niewielkiego postoju między kursami.
Cena eksploatacji elektrycznego autobusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor elektryczny ma mniej części ruchomych, które podlegają zużyciu. Serwisowanie wspomnianego pojazdu sprowadza się nierzadko do kontroli systemu zatrzymującego, zawieszenia oraz właściwego napędu. Kierowcy odbywają kursy z zakresu ekonomicznej jazdy, aby maksymalnie spożytkować dystans akumulatorów.
Mimo zalet, wdrożenie taboru bateryjnej wymaga nakładów w zaplecze zasilania oraz unowocześnienie baz. Aglomeracje etapowo wymieniają starsze bryki na świeższe wersje, testując różne technologie przechowywania energii. Wprowadzenie napędu elektrycznego transportu publicznej pasuje w ogólniejszą wizję zrównoważonego rozwoju obszaru miejskiej, w której cisza, niezanieczyszczone atmosfera i wygoda podróżnych idą w parze.